Wie ben ik?

Hey! Ik ben Janneke, 27 jaar, geboren en getogen aan de Noordzee en tweetalig opgegroeid in het Nederlands én het Duits. Ik hou van pionieren en avontuur: zowel in de bergen maar ook daarbuiten. Zo ging ik op mijn zestiende uit huis en volgde ik mijn bachelor aan het kersvers opgerichte Erasmus University College in Rotterdam. Later begon ik met werken voor een kleine -toen nog onbekende- non profit B Corp om het bedrijfsleven te helpen verduurzamen. De opleiding tot International Mountain Leader rond ik in 2026 af en mijn passie als gids ligt bij wildkampeertrektochten: van Schotland tot Marokko tot de duinen om de hoek. Mijn medemensen beschrijven me vaak als positief, rustig en leergierig. 

Als je een karikaturale cartoon van jezelf moest tekenen, hoe ziet die er dan uit?

Denk aan een mix tussen Heidi en Pippi Langkous. Een dikke, warrige, roodharige vlecht. Duizend sproeten gespreid over twee breed grijnzende wangen. In een Zuid-Duitse dirndl gehuld met bergschoenen aan.

Wat drijft jou in het gidswerk?

Wat mij drijft in het gidswerk is de kans om samen met een groep te reizen naar de mooiste bestemmingen en daarmee afstand te nemen van het bekende en op te gaan in een nieuwe omgeving. Dat schept de ruimte om zaken van thuis te herwaarderen of heroverwegen en onszelf als mens opnieuw te ontdekken en te laten groeien. Het is voor mij ook een voorrecht om anderen in contact te brengen met de oeroude wijsheden van traditionele bergvolkeren, die nog zo in harmonie met de weelde van de natuur en de wederzijdse zorgzaamheid van de gemeenschap leven. Ik geniet ervan om een ervaring te creëren die een balans vindt tussen een gezonde portie rust (het Italiaanse “con calma”) en goede planning (de Duitse “Pünktlichkeit”). Deze uitdaging inspireert mij en maakt het gidswerk voor mij bijzonder waardevol.

Heb je een mooie anekdote of bijzondere wilderniservaring die het delen waard is?

“BZZKKARHGGHHH!!!” Dat moment zullen we nooit vergeten. Tijdens onze twee wekenlange trektocht door het Hajar-gebergte in Oman, werden we op de laatste dag overvallen door een flinke regenbui. Waar 100 meter eerder nog ons pad liep, stortte uit het niets een gigantische waterval naar beneden. We schuilden in een grot, op een steenworp afstand, en beseften ons geluk, terwijl de lawine van water door de geul raasde. We lachten nerveus om de onverwachte wending die de natuur ons had gegeven. Deze ervaring blijft me bij als een herinnering aan de onvoorspelbaarheid en kracht van de wildernis en als les om altijd op te letten bij het doorkruisen van bergen in droge klimaten!

Welke wildernisbestemming staat er nog op jouw bucketlist en waarom?

Tadzjikistan staat hoog op mijn bucketlist: het is een onbekend en ongerept land met oneindig veel bergen.

Heb je een boodschap voor de mensen die dit lezen?

Kom mee, eropuit!
Verwilderen is zo ontzettend gezond en verrijkend voor onze ziel. De wilde natuur is onze oeromgeving en daar vinden we samen onze weg in. Er wachten ons zoveel magische momenten daar buiten!